"Weg met de tekstverwerkers, verdekke. Als het aan Ilona lag, deed ze alle woorden op papier, handgeschreven met haar zwarte Kaweco Skyline vulpen. Ze trekt daarmee de dwarsbalken van haar t’s hard en breed — poutrellen die de regels stutten. De uitlopers van haar r’en wippen eerst fier omhoog en zoeken daarna, in de neerwaartse curve, intimiteit met het volgende karakter. Haar hoofdletter Q bevat een sikkel en haar grote J is poëzie.

Het is maar dat sommige klanten zulke kleine zielen zijn, die het geduld niet kunnen opbrengen om de afgeleverde schoonheid zelf over te tikken op hun diverse digitale dragers. Tss. Copy-pasten willen ze, met een eenvoudige ctrl-c en ctrl-v. Slachtoffers van de tijd. Niet zo voor Ilona Lodewijckx: voor haar is copy-paste de nobele arbeid van de schaar, de tube Pritt en een stapel tijdschriften uit vergulde jaren."
— Nicolas Marichal
"Ik probeer in kleine slokken naar u te kijken, voorzichtig als een koorddanser om niet van de rand van de wereld te vallen. ‘t is een dood die ik elke ochtend denk te sterven, wanneer de dageraad in ’t abrikoos door de gordijnen danst, aarzelend uw golven kust en op elke deining een diamanten illusie achterlaat. En elke ochtend denk ik, laat maar komen dan, die danse macabre. Dat licht en die tunnel. Want ik mag dan niet veel gebeden hebben, ik heb als geen ander begeerd. Zo schoon zijt ge, en zo bloot zijt ge, en met elke sproet in uw melkweg doet ge mij grienend als een kleuter langs uw oevers zwalken. Laat mij in uw meer duiken, ik vraag het u zo schoon. Laat mij in u baden tot ge op mijn wimpers parelt en ik u, ziek, zot en lazarus van lust in mijn longen laat lopen."
De belezen blootkalender vervangt schunnige plaatjes door rode woordjes. Ik nam de maand juni voor mijn rekening.

In lockdown 1 maakten we kaartjes en posters die de afstand tussen onze bubbels moesten overbruggen. Woorden die proberen te doen wat aanrakingen even niet mochten.  
"Kent ge dat, dat moment? Ge zijt op vakantie, ergens waar het heet is. Zo heet dat ge u constant afvraagt hoe bloot ge in ‘t openbaar moogt zijn zonder een wet te breken. De zon heeft de hele dag genadeloos op u neergeschenen en ge zijt een wandelend chemisch experiment van zweet en chloor geworden. En dan springt ge in de douche. Ge voelt die warme straal eerst op uw kruin, dan op de rest van uw lijf, en dat doet zo ongelooflijk veel deugd dat ge denkt dat ge u nooit nog zo levend gaat voelen. Ge droogt u af en ge zijt een nieuw mens. Zo proper zijt ge nog nooit geweest. Uw vel heeft al die zon opgezogen en ge lijkt te gloeien, alsof ge de zomer zelf zijt geworden."

We schreven een erotische podcast bij elkaar, en dat in woorden, metaforen en onomatopeeën. 
Back to Top